القاءات شيطان است . او خشمگينانه به همسرش گفت : آيا آن چيزهايى كه از دست داديم براى خداوند نبود و آيا هشتاد سال با ثروت بسيار در كنار يكديگر زندگى نكرديم ؛ اينك انصاف نيست كه به خاطر هفت سال سختى از خداوند كناره جوييم . از اين پس ديگر غذايى را كه مىآورى نخواهم خورد و ديگر نمىخواهم تو را ببينم . همسر ايوب نيز او را رها كرد و رفت ولى با دعاى ايوب چشمه‌ى آب گرمى زير پاى ايوب جوشيد . او خود را درون آب شست و از چشمه ديگرى آب خورد و ديرى نپاييد كه سالم و جوان شد . در بعضى از كتب آمده است كه ابليس به ديدار رحمت رفت و به او گفت : اگر بر من سجده كنى اموال و فرزندانت را به تو باز مىگردانم و همسرت را عافيت مىبخشم . رحمت نزد ايوب امد و او را از گفته‌هاى ابليس آگاه نمود . ايوب با شنيدن اين سخنان گفت : همانا دشمن خدا تو را فريفته و از دينت بيرون رانده است . آنگاه سوگند خورد كه اگر خداوند او را بهبود بخشد صد تازيانه بر همسرش زند و در اين هنگام به خدا عرض كرد . « أنّى مسّنى الضّرّ » . چرا كه ابليس چشم طمع بر سجده رحمت داشت . برخى نيز گفته‌اند كه ايوب ، زمانى اين سخن را گفت كه حس كرد كرمى در بدنش لانه كرده است و به سوى قلب و زبانش پيش مىرود . او ترسيد كه عقل و خردش از كف برود . برخى نيز گفته‌اند كه ايوب زمانى اين سخن را گفت كه دشمنان شماتتش كردند و مؤيّد اين نظر آن است كه پس از بهبودى ايوب از او پرسيدند كه كدام رنج از همه سخت‌تر بود ؟ گفت : شماتت دشمنان . از آن روى سخت ترين مصيبت ، عذاب روحى است و ديگر سختىها عذاب‌هايى جسمانى است و در روايتى آمده است كه اهل جهنم عذاب خود را كتمان مىدارند تا از شماتت بهشتيان در امان بمانند . « 1 »

--> ( 1 ) . عرائس ثعلبى ص 135 تا 144 .